Prace protetyczne kompozytowe oparte na włóknach szklanych

Pracownia Meritum Dental Lab oferuje Państwu pełną gamę prac wykonanych z kompozytu nanohybrydowego Ceramage firmy Shofu, opartego na włóknach szklanych Constract firmy KerrLab. Optymalna wytrzymałość, względna elastyczności i ścieralność umożliwia wykonanie prac stałych w obrębie jednego zęba takich jak:

Zastosowanie włókien szklanych jako konstrukcji nośnej umożliwia wykonanie koron zespolonych, mostów adhezyjnych oraz klasycznych trzypunktowych mostów dwubrzeżnych o długości przęsła do 15mm. Prace pełnokompozytowe cechują się bardzo wysoka estetyką. Wynika to z idealnie dobranego współczynnika załamania światła, nieomal identycznego z tkankami zębów własnych. Całkowita przepuszczalność światła przez warstwy kompozytu wynika z wyeliminowania podbudowy metalowej, blokującej przenikanie światła.

Zalecany sposób preparacji pod uzupełnienia pełnokompozytowe znajduje się w opisie prac wykonywanych na tlenku cyrkonu.

Dlaczego warto zlecić pracowni protetycznej wykonanie wkładów i nakładów koronowych w alternatywie do metody bezpośredniej?

Jak powszechnie wiadomo wszystkie materiały polimeryzujące, w tym fotopolimery (kompozyt światłoutwardzalny) cechują się skurczem w czasie procesu utwardzania. Średni skurcz kompozytów używanych do wypełnień mierzony w warunkach in vitro wynosi 0.2% - 2% dla skurczu liniowego i 1,7% - 5,7% dla objętościowego [1] (według innych autorów nawet od 2.6% - 7% [2]). Uzupełnienia wykonywane w ustach mimo nakładania i utwardzania warstwowego mocno naprężają się w miarę dodawania kolejnych warstw.

Pozornie idealnie szczelne uzupełnienie po niedługim czasie intensywnej pracy rozszczelnia się. Na granicy wypełnienia powstaje mikroszczelina, która niezauważalna dla pacjenta rodzi ryzyko powstania próchnicy. Kompozyt Ceramage cechuje się skurczem objętości około 1,5%. Uzupełnienie wykonane w pracowni będzie bardziej dokładne, a mikroszczelina powstała między nim, a modelem gipsowym utworzy naturalną, kontrolowaną przestrzeń na cement (np. glasjonomer, który uwalniając fluor zabezpieczy granicę łączenia kompozytu i tkanki). Dodatkowo prace tego typu wykonywane są w pracowni w warunkach suchych i przy użyciu lamp kondensujących tworzywo, znacznie poprawiając tym samym wytrzymałość mechaniczną wypełnień.


Źródła:

  1. Abdul-Haq Suliman, Daniel B. Boyer, Roderic S. Lakes.: Polymerization shrinkage of composite resins: Comparison with tooth deformation. The Journal of Prosthetic Dentistry, Volume 71, Number 1, 712
  2. Anne Peutzfeld.: Resin composites in dentistry: the monomer system. European Journal of Oral Science, 1997, 97-116