Korony i mosty porcelanowe na podbudowie z tlenku cyrkonu

Prac wykonywanych na dwutlenku cyrkonu nikomu nie trzeba przedstawiać, ani też przekonywać o ich walorach. Bardzo wysoka wytrzymałość materiału na zginanie, która sięga ok. 900-1200 MPa oraz precyzja wykonania przez automatyczne frezarki cyfrowe, gwarantująca szczelność brzeżną w przedziale 50 – 100 µm, to zasadnicze zalety tego rodzaju uzupełnień.

Zasady preparacji tkanek zębów pod prace wykonane w technice CAD/CAM właściwie nie różnią się od klasycznej techniki opracowania pod uzupełnienie stałe. Ogólną zasadą jest zmniejszanie wymiarów opracowanego zęba z zachowaniem typowego kształtu kikuta i eliminacją podcieni. Charakterystyczne jest opracowane schodka, najczęściej ze stopniem prostym (shoulder).

W przypadku uzupełnień pełnoceramicznych na ZrO2 do wykonania rdzenia cyrkonowego oraz ceramiki licującej potrzebna jest redukcja tkanek o ok. 1,3-1,6 mm. Konieczne jest wykonanie schodka ściętego (chamfer) bądź prostego z zaokrągleniem (rounded shoulder), celem zminimalizowania naprężeń w porcelanie licującej podbudowę. Głębokość schodka powinna wynosić ok. 1.5 mm na całym swoim obwodzie.

Powierzchnię żującą oraz brzeg sieczny należy zredukować o ok. 1.5-2 mm. Konieczne jest wyeliminowanie podcieni i ostrych krawędzi oraz opracowanie lekko zbieżnych ścian, o kącie nachylenia w granicach około 6-10°. Jest to kluczowe do uzyskania właściwej frykcji, która poprawi utrzymanie uzupełnienia oraz sprzyja rozłożeniu sił pionowych w czasie żucia.